Privaatrecht – I- grond ECLI:NL:RBNHO:2021:158

  • Datum: 5 januari 2021

  • Rechtbankniveau: Rechtbank Noord-Holland

  • Rechtsgebied: Privaatrecht

  • Wetsartikelen: /

Casus

In deze zaak vindt de kantonrechter dat ontslag op staande voet voor het nuttigen van pakje(s) drinken van een klant van de werkgever, een vliegtuigonderhoudsbedrijf, een te zware sanctie is. De werkgever bepleit weliswaar dat zij een zero tolerance beleid heeft, maar de werkgever heeft dat beleid niet duidelijk genoeg kenbaar gemaakt en past dat beleid niet consequent genoeg toe. De arbeidsovereenkomst wordt wel ontbonden op de cumulatiegrond, de werknemer heeft zich een beetje verwijtbaar gedragen en de arbeidsovereenkomst is een beetje verstoord. De werkgever moet aan de werknemer de transitievergoeding betalen en een cumulatievergoeding van 25%.

Rechtsvraag

Moet er voor ontslag op grond van de i-grond sprake zijn van een voldragen ontslaggrond?

Rechtbank

De kantonrechter merkt op dat uit de wet en de wetsgeschiedenis blijkt dat niet vereist is dat één of meer van de ontslaggronden bijna voldragen moeten zijn. Volgens de kantonrechter is de cumulatiegrond bedoeld voor die gevallen waarin de werkgever een ontbindingsverzoek niet kan baseren op omstandigheden uit één enkelvoudige ontslaggrond, maar dit wel kan motiveren én onderbouwen met feiten en omstandigheden die onder verschillende ontslaggronden vallen en tezamen een redelijke grond vormen voor een ontbinding van de arbeidsovereenkomst uit meerdere ontslaggronden samen. Een gewone mix van ontslaggronden kan dus voldoende zijn voor een ontbinding van de arbeidsovereenkomst, mits voldoende onderbouwd (r.o. 5.12 en 5.13).